In WiskundE-brief 827 Schreef Ton Groeneveld het artikel "Lange neus
voor de rekentoets". De reacties op dit artikel in WiskundE-brief 828 heb ik
met veel interesse gelezen. Wat mij betreft heeft iedereen gelijk
en ongelijk. De waarheid ligt volgens mij in het midden.
Ik vind het te beperkt om over "de rekentoets" te spreken. Ik was
ooit fervent tegenstander van de rekentoets maar ik ben van mening
veranderd. Ik zie nu zowel de positieve als de negatieve kanten
van de rekentoets.
Leerlingen moeten leren om een context te analyseren om op die
manier een probleem op te lossen. In de huidige rekentoets worden
echter heel vaak twee of meer vaardigheden in één opgave getoetst.
Neem bijvoorbeeld een toevoeging als
"geef je antwoord in
honderdtallen". Leerlingen kunnen bij zo'n opdracht twee heel
verschillende fouten maken.
Uitwerkingen van belang
Ik vind de contextvragen in het rekenexamen vaak gekunsteld. De
vragen dwingen de leerlingen echter wel om op papier een analyse
en een uitwerking te maken. De rekentoets draagt ertoe bij
dat leerlingen deze strategische vaardigheid ontwikkelen. De
uitwerking van de opdrachten op papier is, net als bij wiskunde,
echter heel belangrijk. Ik begrijp daarom niet dat Cito alleen
kijkt naar of een antwoord goed of fout is.
Ik werk nu al drie jaar met
Smartrekenen. De uitwerkingen
van de leerlingen worden met
Smartrekenen stap voor stap
beoordeeld. Leerlingen leren op die manier om vraagstukken stapsgewijs
en gestructureerd op te lossen. Daar kan Cito nog wat van leren.
Echte rekenvaardigheden
Ik mis bij sommige leerlingen in de bovenbouw de 'echte'
rekenvaardigheid. 'Kale' rekenvaardigheden als het rekenen met
breuken en het omrekenen van resultaten naar andere metrieke
eenheden is voor veel van die leerlingen een enorm probleem.
Zonder enige vorm van schaamte schrijven die leerlingen de
meest onmogelijke antwoorden op. Het resultaat op het scherm
van de rekenmachine wordt kritiekloos als waarheid geaccepteerd.
Dit gebrek aan rekenkundige kritiek en schoolse gecijferdheid
zorgt ervoor dat hun potentieel niet tot uiting komt.
Het is geen rekentoets
De huidige rekentoets toetst veel meer dan alleen de rekenvaardigheid.
Noem die toets dan ook geen rekentoets, zou ik willen zeggen. Gun
de onderdelen van de domeinen, inclusief technisch lezen, hun eigen
plek in de toets. Vanuit de biologie, de economie en de natuurkunde
moet men zich ook met de toets bemoeien. In plaats van het verplicht
stellen van de rekentoets zouden scholen de plicht moeten krijgen
om gedurende de opleiding alle deelgebieden apart te toetsen.
Natuurlijk, er schort van alles aan de rekentoets. Ik sluit echter
niet uit dat we over tien jaar moeten concluderen dat de ontwikkeling
van de rekentoets veel waarde heeft gehad. Laten we daarom het kind
niet met het badwater weggooien. Laten we de rekentoets niet afschaffen
maar er een zinvolle toets van maken.
Cor Willemsen BEd (MEd in opleiding)
Docent wiskunde en algemene rekenvaardigheden